Antysportowy Wrocław
Ale się we Wrocławiu narobiło. Co po niektórzy starsi entuzjaści sportu pewnie kojarzą końcówkę lat 80.-tych, które były dla dolnośląskiego sportu niezwykle bogate. Stolica Dolnego Śląska, miała wówczas nie tylko swych przedstawicieli w ekstraklasach najbardziej popularnych konkurencji sportowych, lecz także z łatwością można powiedzieć, że w każdej z nich wiodła prym. Zdarzył się wszak nawet taki sezon, gdy najbardziej popularny wrocławski klub sportowy Śląsk osiągał mistrzostwo w kilku konkurencjach jednocześnie – w 1976 roku był najlepszy w koszykówce, szczypiorniaku i piłce kopanej, zajmował wysokie miejsca w ciężarach, zapasach, pływaniu czy boksie. Tłuste okresy jednak dobiegły końca, a kto wie czy jeszcze kiedyś nadejdą. Jak sytuacja we wrocławskim sporcie ma się obecnie, każdy pewnie wie. Koszykówka, jako sport mało popularny, zebrał w ekstraklasie kluby z małych i średnich aglomeracji, dla siedemnastokrotnych mistrzów Polski zabrakło w niej miejsca. Oczywiście z powodu tego, iż kilka lat temu upadł i od tamtej pory nikt nie chce (albo nie wie w jaki sposób) go wskrzesić. Identycznie jak z koszykarskim Śląskiem sprawa się tyczy z tym, który jest kilkunastokrotnym mistrzem kraju w piłce ręcznej. Szczypiorniści Śląska podzielili los koszykarzy i nie wiemy co ich spotka. Siatkówka jest we Wrocławiu zupełnie martwa, a choć piłka nożna wciąż we Wrocławiu żyje, co to za życie… Zawodnicy Oresta Lenczyka za jego kadencji potrafią tylko remisować, wcześniej za Ryszarda Tarasiewicza dostawali z kim popadnie. Stadion na Mistrzostwa Europy jest prawie gotowy i po Euro ma służyć właśnie kopaczom Śląska. Problem w tym, iż jeśli wrocławscy kopacze dalej będą kopać piłkę piszczelami, to nasza arena będzie służyła ekipie pierwszoligowej. A to będzie przecież istny przerost formy nad treścią. Źle się dzieje z tym dolnośląskim sportem, oj niedobrze źle. Formę trzymają już chyba tylko jeźdźcy Betardu, choć i oni od dawna nie zdobyli tytułu mistrzowskiego.